Trekkerskieken.nl
Reizen & trips voor tractorfans!
Farm Machinery Show, Tractor Pull Louisville, KY-USA
Dinsdag 15 februari 2011Dinsdagmorgen was iedereen al voor 08.00 uur present op Schiphol. Op onze vaste plek waar we nog even een bakje echte Nederlandse koffie konden drinken. Iedereen van ons heeft de ervaring dat Amerika andere koffie schenkt, dus genieten we er nog even van. Ik zwaai ze uit omdat ik dit keer niet mee ga. Het is een groepje van 5 jongens die door Dick in Amerika wordt opgehaald vanaf het vliegveld. Als ze om een uur of twee aankomen in Chicago gaan ze richting het eerste hotel. Onderweg nog een goede warme maaltijd om in het nieuwe ritme te komen. En dan op tijd naar bed, want de komende 4 dagen zal het niet voor 01.00 uur worden dat ze onder de wol gaan. Woensdag 16 februari 2011Dick stuurt het volgende bericht door: De reis verloopt voorspoedig vanmorgen nog een bezoek gebracht aan een Er zijn een flink aantal NL teams gesignaleerd zoals: Bad Boys Toy, Donderdag 17 februari 2011Vanmiddag vertrek ik voor een stedentrip met vriendin Irene. Dick houd nooit zo van dit soort uitjes. Hele dagen lopen wat een stad allemaal te bieden heeft. Dus de vorige keren bezocht ik Parijs en Londen ook met Irene. Nu Dick weg is, een prima combi. De tijd vliegt voorbij. Maandag ben ik weer thuis en komt er weer een stukje bij. En natuurlijk was ik veeeee.....eeeel liever meegegaan naar Amerika. Alle herinneringen plezieren me al weken voordat ze weg waren. Maar de groep is klein zodat Dick de reis alleen verzorgd. Zondag 20 februari 2011Dick stuurt het volgende bericht door: Hoihoi, alles goed, Jan B. was wat hoesterig maar we hebben hem vandaag Binderlite ook erg aardige mensen en interessant klein bedrijf. We hoorden er onder meer dat Veel spektakel in de wedstrijd. Double Stuff ging in de vrije klasse goed Op donderdag veel actie bij de super stocks. Jeff Hirts tractor ging erg De Silver Bullet reloaded liep niet echt lekker en knalde aan het eind van de Jeff Hirts tractor explodes @2011 NFMS Smokin' Hot Deere - NFMS 2011 Pull-off
Maandag 21 februari 2011De groep is gisteren vanuit Louisville naar het vliegveld gegaan. Ze vliegen vanmiddag naar Arizona/Phoenix. Morgen richting Grand Canyon en overmorgen naar het land van John Wayne – Monument Valley. Nog een berichtje via de sms ontvangen; de klinkers zelf invullen. 8 pr cr, bl m, Lls gd. m wr. Vlcht vert 12h b htl. Gd htl m g ntbt. Jn B ng hstn m wl btr. Heb je het? Zo niet, dan hier de ‘vertaling’: 8 persoons cruiser, blij mee. Alles goed. Mooi weer. Vlucht vertraagd, 2400 uur bij hotel. Goed hotel met goed ontbijt. Jan B. nog hoesten, maar wel beter. Tijdens de vlucht ga je bij daglicht over Texas heen. En bij zonnig weer – al de keren dat ik erover vloog – zie je de enorme cirkels van irrigatievelden. En daartussen de droogte. De vlucht duurt bijna 5 uren en je vliegt nog weer door een paar tijdsgrenzen heen. Was het 7 uur verschil, dan is het nu 9 uur tijdsverschil met Nederland. In het donker kom je dan aan in Arizona/Phoenix. De stad is groots. Omdat het woestijnleven niets te bieden heeft, concentreert zich alles in en om de stad. Na het uitstappen de roltrappen op. Dan valt al op dat je in een ander gebied bent aangekomen. De plantenbakken gevuld met enorme cactussen. De muren gemaakt van steen uit de streek. Allemaal tinten bruin van harde rots zodat het glimt maar ook erg robuust blijft. De koffers laten toch even op zich wachten, dus even naar buiten lopen. Mmm, de warmte van de buitenlucht komt als een heerlijk welkome bries om je heen. Ja, dit is een ander deel van het immense Amerika. De koffers van de band en dan even wachten op de taxi voor het hotel. Door de nieuwe ervaring weer helemaal wakker. In het donker naar buiten turend wat er al te zien is. Schoon. Dat valt direct op. Geen propje, geen zwerfafval, geen blikjes, niets. Fantastisch, dat dat ook kan! Palmbomen, hele rijen en cactussen, meters hoog. Dan zijn we bij het hotel, even inchecken en dan onder de wol. Of toch nog even een biertje... Dinsdag 22 februari 2011Live bij de Grand Canyon. Dick belde zojuist met een ‘vroege vogel’ stem. Nog slaperig van het vroege opstaan. De zonsopkomst was magnifiek. Ze hebben op meerder plekken bij de Canyon staan kijken. Maar zo koud! Het is er –18 ! Gisteren nog een heerlijke temperatuur van +18 bij een uitgebreide stop in Sedona. Vandaag een goed gevulde dag. Ze rijden door de Painted Dessert naar Monument Valley. En daar wordt de auto weer gekeerd om te overnachten in Flagstaff. Even een fotootje erbij. Zo kan vakantie zijn!
Donderdag 24 februari 2011Een update uit het zuiden van Arizona. Gisteren zijn ze op bezoek geweest bij de Nederlandse boer die daar een enorm bedrijf heeft, midden in de woestijn van Arizona. Een groene oase, een rij met stallen. En ook paddocks voorzien van een eenvoudig dak zodat de koeien uit de zon kunnen komen. Er zijn ondertussen 30.000 koeien waarvan er 8000 worden gemolken in 2 caroussel stallen. Het is zo enorm bijzonder hier rond te lopen. Er groeit niets zonder water. Dus heeft het bedrijf irrigatiekanalen naar de verschillende akkers. Ook wordt er veel voer met de trein aangevoerd. Om hier rond te lopen, te horen in Nederlandse woorden hoe het gaat, hoe de koeien zich met deze temperaturen houden (zomers tot 55 graden) en hoe het dan met de melkproduktie gaat. Het is enorm interessant. ‘s Avonds stappen met zwoele temperaturen. De meiden dragen korte rokken, de kerels geruite blouses en cowboy hoeden. In de stad wordt één van Amerika’s grootste rodeo evenementen gehouden. Cowboylaarzen met sporen rinkelen over de straat. Geweldig! Vandaag – donderdag – gaan ze ‘s ochtends naar het vliegveld depot. Hier staan meer dan 5000 vliegtuigen startklaar om ergens in de wereld te dienen. Hele bijzondere modellen staan er ook tussen de rijen en rijen straaljagers van allerlei typen en varianten. ‘s Middags gaan de jongens naar de rodeo toe. Geen zonnebrand nodig denken ze nu nog. Ja ja, iedereen die daar als eens is geweest, weet wel beter. Met het gezicht verbrand door de felle maar heerlijk zon, zullen ze vanmiddag weer verder reizen. Richting Las Vegas. Zaterdag 26 februari 2011Gisteren is de reis vanuit Arizona richting Las Vegas gegaan. Dan kom je ook langs de Hoover dam. Tijdens de vorige keren dat we hier langs kwamen waren ze druk bezig om een geheel nieuwe brug aan te leggen. Daar konden ze dan nu overheen rijden om vervolgens toch even af te buigen naar de Hoover Dam zelf. Het is zo indrukwekkend om in de Hoover Dam te kijken. Gigantische turbines die daar energie opwekken van waterkracht. Dick schrijft dat Corné zelfs ook een Heli vlucht heeft gemaakt. Dan kun je het niet mooier zien! We hebben dat jaren terug ook gedaan, en het is een absolute aanrader. Vanuit de lucht is alles sowieso anders, maar in dit gebied, waar de scheiding tussen wonen en woestijn zo groot is, krijg je een onvergetelijke indruk. Zodra je de brug naar Las Vegas in de staat Nevada over bent, kom je direct in een ander deel terecht. Grote neon reclames blinken je tegemoet. En een uur later heb je al zich op de stad die in een groot dal licht. Het is een groot lichtcircus wat je absoluut eens in je leven gezien moet hebben. Alle foto's zijn al indrukwekkend, maar hier te lopen en te zien. Daar valt je mond van los, je ogen staan op standje groot en je oren horen ieder geluid van de voorbijrijdende limo’s. Dick heeft dit keer het Hooter Hotel geboekt. Ik heb hem nog wel gevraagd via de sms hoe dat was, ik denk dat ik moet wachten totdat hij thuis komt met de verhalen.... Wel zijn ze wezen stappen in New York. Een enorm pand – eigenlijk zijn ze dat allemaal – met straatjes zoals de stad New York, met cafeetjes en live muziek, winkeltjes en natuurlijk kun je ook hier gokken. De jongens zijn ook nog naar een auto show geweest. Wat daar te zien is, kan ik niet zeggen. Ik denk dat ze ergens een aankondiging hebben opgepikt om er nog even langs te gaan. Dick heeft zelf nog even met koorts in bed gelegen, maar in Las Vegas is er zoveel bruis-bruis-bruis energie, dat hij ‘s middags al behoorlijk was opgeknapt. Zondag 27 februari 2011Ze zijn naar Fremont street geweest. Prachtig gemoderniseerd met een kabelbaan erdoor. Dat is wel handig want er zijn zoveel auto’s dat je per definitie lopend al sneller bent. Maar ja, de gemiddelde Amerikaan loopt niet graag. Dus is zo’n kabelbaan een geweldige uitkomst. En maar rondjes maken om alles te bekijken. Er waren veel kunstenaars en activiteit op straat.
Dinsdag 1 maart 2011Terwijl we in NL de dag beginnen, komt de groep uit de kroeg! Ze zijn aan Woensdag 2 maart 2011Morgen komen ze thuis ! Het mooie van weggaan is dat je terug kan komen met verhalen, herinneringen in gedachten en als souvenirs. Het is zo belangrijk voor iedereen eens even weg te gaan van je vaste plek. Het geeft inspiratie, energie en ook, waar werk je toch ook anders voor? Je ontmoet ander mensen, kunt met humor van de medereizigers het buikpijn krijgen van het lachen, wordt uitgedaagd tot het DOEN ! Ziet hoe andere mensen leven, werken en vooral gelukkig willen zijn. De een met meer mogelijkheden dan de ander, en om dat alles te zien is reizen zo goed. Beseffen dat je het goed hebt, of wilt werken aan beter. Morgen ga ik de jongens verwelkomen op het vliegveld. Ze landen om 13.50 uur, dan wachten totdat ze de koffers hebben en dan... een dikke zoen voor Dick dat ik hem weer zie en ook dat hij weer een groep een fantastische tijd heeft mogen geven. --- Het reisverslag was erg beknopt maar ik hoop dat je er toch van genoten hebt. Tot ziens, tot Trekkerskieken !
Vriendelijke groeten – Anne-Marie Meijer
Woensdagavond 2 maart 2011Wat een stralende dag vandaag. In vele opzichten. Vanochtend al een berichtje in de postbus uit Denemarken. Een compliment voor het verslag en enthousiasme om graag eens mee te willen op reis. En gisteren was er ook al zo’n bericht in de postbus beland, dat het verslag leuk was en toch wel uitnodigt om mee te gaan. Ik zal de eigenaren van het bericht vragen of ik het in het gastenboek mag plaatsen. Want dat is natuurlijk ook dé plek om enthousiasme te delen – en niet alleen met ons ;-) . Een stralende dag. In vele opzichten. Het vliegtuig kwam iets later aan en we waren druk aan het rondkijken naar de passagiers uit alle delen van de wereld. En daar waren ‘onze’ boys dan ook. YES ! Met een lekker tintje op de wangen stonden ze dan allen breed te grijnzen. Niet eens moe, maar wel heel voldaan. Zo veel beleefd dat ze er stil van vielen. In de auto op de terugweg naar huis kwamen dan de verhalen wel, in een bijzondere volgorde. Van eind naar begin, tussendoor en meer losse flarden van belevenissen ertussen door. Het werd mij wel duidelijk ! Ze hebben het heel goed gehad. Marco Schulenbarg heeft zijn laptop hier achtergelaten. Die ben ik nu aan het kopiëren naar onze schijf. Een flinke klus met zo’n 2500 foto’s.... De komende dagen ga ik het bekijken wat ze beleefd hebben en de ‘samenvatting’ zie je op deze website weer terug. |
