Trekkerskieken.nl

2011-10 REISVERSLAG Hershey-USA

We zijn op 1 oktober vertrokken naar Hershey, Pensylvania – USA. Daar gaan we naar de grootste classic car herfstshow ter wereld. Reis je met ons mee? Je kunt meelezen met onze belevenissen…

Klik onder de foto op ‘lees meer’ voor het reisverslag met foto’s.

Bekijk hier de foto’s.

Voor deze reis is Trekkerskieken een samenwerking aangegaan met het Hershey Go team. Marty Kamphuis gaat sinds 1996 al naar Hershey en Gerard Peters heeft deze bestemming sinds 2002 vast op zijn vakantiebestemmingen staan. Anne-Marie heeft al diverse reizen georganiseerd en begeleid. Met ons drieën een zeer ervaren team!

Omdat de aanloop naar het evenement qua promotie erg kort was, bestaat de reisgroep uit 11 personen.

Tijdens de kennismaking in Uden werd al snel duidelijk dat we er allemaal reuze zin in hebben. Er zijn een paar mensen die al vaker naar Hershey zijn geweest. Maar ook is het voor sommigen nieuw. Tijdens deze avond werd de uitgebreide informatie map doorgenomen, en nader kennis gemaakt.

Zaterdag 1 oktober 2011; vertrek vanaf Schiphol en aankomst in Washington DC – USA

We worden om 0900 uur verwacht op Schiphol. Een mooie tijd. Vanmiddag komen we om half vier aan – plaatselijke tijd. Zo’n eerste dag is altijd een lange dag, maar als je daar rekening mee houdt, dan is het alleen maar een hele mooie belevenis!

Schiphol maakt van haar ruimte steeds meer gebruik en heeft behalve de bekende winkeltjes ook paviljoens met een thema. Wij zijn altijd goed op tijd, en als we die tijd niet nodig hebben voor de formaliteiten, dan kunnen we die mooi nu benutten door tax free te shoppen.

De vlucht is goed verlopen. Aan boord van dit toestel is een uitgebreid entertainment TV systeem. We kunnen wel kiezen uit 40 films, 150 cd’s en verder nog spelletjes en de vluchtinformatie. De meesten van ons hadden nog wat te lezen meegenomen en een poos de ogen dicht, doet de tijd ook rustig voorbijgaan. We vertrokken om 1215 uur en kwamen met de lokale tijd van 1530 uur aan. Wat een drukte, ook hier voor de douane. Als we klaar zijn en de koffers hebben opgehaald, gaan we naar buiten. Het regent! Het is eens andersom met NL. Thuis het mooiste weer en wij stappen snel de shuttle bus in vanwege de regen. Bij het verhuurbedrijf ook even de formaliteiten geregeld en dan begint het avontuur in de USA. We rijden met een Chrysler en Dodge minivan richting ons hotel en gaan eerst een hapje eten. De meesten rollen al snel daarna onder de wol zodra we de kamersleutels hebben ontvangen.

Zondag 2 oktober 2011

Vandaag gaan we Washington DC bekijken. Het regeringsgebouw van de Verenigde Staten, de ambtswoning van president Obama Het Witte Huis en The Mall, een gebied waar talrijke grootste musea te bezoeken zijn zoals het Air en Space Museum, Nat. Museum of American History, Nat. Museum of Natural History, FBI museum. We rijden eerst toeristisch naar de stad toe. Zodra we de staat District of Columbia inrijden is er een verschil in gebouwen. Groots – maar niet hoger dan de Naald (hoogste gebouw ter herinnering aan George Washington – 1e president van Amerika). We rijden over de Mall, zien de verschillende gebouwen en stappen uit bij het Capitool. Als je zou denken tientallen beveiligingsmensen te zien heb je het mis. We kunnen zelfs ‘voor de deur’  parkeren. We maken een groepsfoto en gaan dan weer verder. Het is koud! De wind waait guur, de temperatuur is voor een winterjas. Maar we zijn er! Wouw!!

Dan rijden we de andere zijde van de Mall richting het Witte Huis. Hier stapt de groep uit om ook hier een paar foto’s te maken. Toch echt wel geweldig om het het van het Witte Huis vast te houden en het bekende gebouw te kunnen bekijken. Altijd op TV en nu staan we hier.

De rest van de dag is iedereen vrij om in te vullen. In de diverse musea waar ieders interesse naar uit gaat. ‘s Middags zijn we heel wat indrukken rijker en Ton en Tine zeggen Washington een vakantie op zich kan zijn. Hier is zo veel te zien, vandaag krijg je een indruk van wat de mogelijkheden zijn.

In het hotel hebben we even de tijd ons op te frissen en relaxen voordat we aanschuiven aan het diner. Gisterenavond zagen we een gezellige bar. Omdat we nog niet naar bed willen, gaan we daar een kijkje nemen. Maar wat nu?! Behalve de barman is het leeg. De reden die wij vermoeden is dat er geen sterke drank geschonken mag worden op zondag. Dus nemen we een frisje en een biertje en gaan niet veel later ook maar naar ons hotel.

Maandag 3 oktober 2011

Voordat we afscheid van Washington DC nemen, gaan we naar Arlington National Cemetry. Een militaire begraafplaats waar niet alleen de presidenten John F. Kennedy begraven ligt, maar ook George Washington en Abraham Lincoln. De astronauten van verongelukte space shuttles, en meer dan 300.000 militairen die sinds 1812 gesneuveld zijn om de vrijheid in eigen en andere landen van de wereld te bevechten.

In de groep zijn 4 kameraden die ervoor kiezen met de tourbus rond te gaan. Dat lijkt mij ook ideaal en ga ook mee. Het voordeel dat er ook nog van alles verteld wordt. Dat gaat echter in zo’n tempo dat ik er enkele dingen uit kan pikken om te vertalen. De totale begraafplaats is ong. 530 ha groot. Dagelijks worden er zo’n 25 tot 30 mensen begraven. Veelal veteranen uit heel Amerika die de eer krijgen hier de laatste rustplaats te hebben. Terwijl we op de bus staan te wachten, komt er ook zo’n stoet voorbij. Met een muziekkorps, een korps met geweer en dan met 6 paarden een platte wagen waar de kist op staat met de vlag eroverheen.

We zien ook het graf van John F. Kennedy en zijn vrouw Jacky Kennedy. Het is indrukwekkend. Ook de hoogte met een prachtig uitzicht op Washington DC.

Even na de middag gaan we weer verder. Even lunchen met een broodje voordat we verder rijden richting Carlisle. Dat doen we met een toeristische weg, even ‘weg van de snelweg’. De weggetjes zijn direct glooiend. Wel een goede breedte en niet zoals in Nederland dat je de bijna de snelheid moet inhouden om elkaar te passeren. We komen door kleine dorpjes. Aan het einde van de maand is het Halloween en je ziet bij verschillende huizen de uitdossingen. Veel pompoenen, poppen en spinrag. Als we ‘s avonds door het donker rijden zie je ook voor de ramen kaarsjes staan. Zou dat ook met Halloween te maken hebben?

En dan voor het eerst we hier zijn begint de zon te schijnen. Wat maakt dat een verschil als je als toerist dan zo onderweg bent. Het was al een mooi maar nu wordt het een feestje. De herfstkleuren worden mooier en gevarieerder met de zon die er zo doorheen dwarrelt. Tine begint helemaal enthousiast te worden van de vele houten veranda’s bij de huizen. Met een schommelstoel erop en planten in de bakken krijgt het een idyllisch plaatje. 

We zien onderweg nog een Amish gezin samen de mais oogsten. Het is een heel bijzonder gezicht. Een kar zonder banden, een 3 en 4 span met muilezels ervoor. Een jonge vrouw die op blote voeten door het land loopt. Wat staat dit ver van ons af. Wij zitten te kijken in een auto die van alle gemakken is voorzien, met kleding die ons warm houd - en niet wat bij het geloof hoort - naar mensen die dit als levensovertuiging hebben.   

We maken nog een korte stop bij een Ford dealer. Zijn winkeltje is nostalgisch mooi. Buiten staat nog een gaaf model T-Ford. Verkocht voor 12000 dollar wat bij ons wel 30000 euro kan opbrengen volgens de autokenners onder ons. We gluren door de ramen, want we zijn net na sluitingstijd. Pech of toch niet. De man doet speciaal voor ons de deur open! Binnen is het nog mooier als dat we al dachten. Het is een kleine ruimte, maar gevuld met talloze doosjes op de schappen en vergeet er ook niet onder te kijken. Al snel weet je, deze man heeft alles en anders weet hij er wel aan te komen.

De avond valt in en we stoppen bij een Amish restaurant voor een buffet maaltijd, alles zelf gemaakt. Het laat ons goed smaken. 

Het hotel voor de komende 7 nachten staat in Carlilse, Pennsylvania. Het is een prachtig hotel met ruime kamers, een hotelbar, zwembad, grote ontbijtzaal met een uitgebreid warm en koud ontbijtbuffet en nog meer gemakken zoals een heerlijke douche met zo’n warmte lamp en twee wastafels! En heel belangrijk, WiFi internet. Maar na het inchecken gaan we eerst naar de bar voor een drankje en er hangt ook een jukebox waar Yvonne en ik wel een uur bij rond hangen en vullen met diverse plaatjes. Rond middernacht terug op de kamer en dan toch even het verslag uploaden en een fotootje erbij.

Dinsdag 4 oktober 2011

We vertrekken om 0900 uur richting de Harley Davidson fabriek. We krijgen hier te zien hoe de motoren in elkaar worden gezet. In een moderne ontvangsthal worden we welkom geheten. Krijgen een butt on als bezoeker en bekijken de film over Harley. Zulke films zien er erg mooi uit. Afwisselend van 1 naar 3 filmbeelden tegelijk en dan nog gesproken woord erbij komt de historie voorbij. In 2003 bestond het bedrijf 100 jaar en is nog altijd een marktleider.

De fabriekstour gaat erg streng. De dame heeft een heel verhaal te vertellen in te weinig tijd. En dan is er een 2e dame die erop let dat we niet een teen over de gele lijn zetten en ons telkens aanmaant door te lopen. Maar wat is het indrukwekkend! Lorry’s die met een motor erop over diverse sporen (onbemand) door de fabriek heen rijden. De verschillende lijnen waar mensen aan werken op het tempo van de lopende band. Een Harley zetten ze in 2 uur in elkaar. Alles lijkt op bestelling want ieder type ziet er anders uit. Helaas kunnen we geen vragen stellen en dat vinden we jammer als zeer belangstellende fans.

Na de rondleiding duiken we de Harley shop in, of laten ons fotograferen op de diverse modellen die er opgesteld staan. Buiten heeft het personeel een eigen plek waar ze hun motor hebben staan. Ook daar nemen we de tijd voor. De zon straalt heerlijk en het is buiten aangenaam vertoeven.

Voor de lunch komen we bij een geschikt tentje uit. Nette bediening in een witte blouse met vlinderstrik verzorgen de maaltijden vlot en goed. Het eten smaakt prima en de prijs is lager dan we verwacht hadden. Dit doen we vaker bij zo’n chic tentje. 

De route gaat richting de auto veiling, en als we al een tijdje van de snelweg zijn komen we door een klein dorp waar net een grote markt gehouden wordt. We maken een spontane stop van drie kwartier. Helemaal goed om een leuke indruk te krijgen. Amish mensen die hun waren aan de man brengen, groenten die geveild worden en diverse kramen met mutsen, sieraden, shawls, gereedschap, botten vlees voor de hond, rommelmarktspullen en etc etc etc.. 

De veiling is vooral een enorme oppervlakte met heel, heel veel auto’s. Hier worden dagelijks 5000 auto’s gewisseld van eigenaar. In Nederland koop je een auto op bestelling. Hier koop je een auto zoals een brood bij de bakker. Je hebt de keuze wat er staat, betalen en wegrijden. Bij vele dealers moeten ze van oude modellen af en ‘dumpen’ hier de modellen als kleding in een outlet. Helaas mag je alleen naar binnen als dealer en nee, ze geven dus ook geen rondleidingen. We hebben wel een indruk hoe groots zoiets is.

Via Hershey rijden we naar een grote Mall. Voor ieder wat wils, een nieuwe boot, tuinhuis, schommelstoel, alle outdoor benodigdheden die je kan bedenken. Maar ook schoenen, sieraden, tassen etc etc. En natuurlijk diverse keuzes eten.

Morgen is de eerste dag van Hershey. We zagen vanmiddag al de enorme drukte van de kramen die opgebouwd worden. Al diverse bijzondere auto’s staan er opgesteld. We zijn heel benieuwd hoe het morgen zal zijn. Marty probeert al een programma van het event te bemachtigen, maar dat lukt helaas niet. Dus nog 1 nachtje slapen…..

Marty gaat al sinds 1996 naar Hershey en weet dus de beste uitgaansplekken. Vanavond gaan we naar de BBQ bar (alias rovershol) met karaoke van Barney (85 jaar). Vanaf het moment dat we er zitten hebben we de grootste schik. Voornamelijk door de ondertiteling van Marty zelf. “ Als hier brand uitbreekt, moet je een flinke aanloop nemen, en gewoon tegen de muur springen. Het is hier zo verrot, dat je dan direct buiten staat”  of deze “wat een ruige bar, er zit voor minstens 600 jaar aan gevangenis aan de bar”. En dan de bardame. Een verhaal apart….blijkt als we erna spontaan vertrekken. \

Vanwege onze uitgelaten stemming gooit eerst al Gerard zijn glaasje ‘fris’ om. Het duurt nogal voordat er een doekje komt, en nog 3 keer zo lang voordat er een vervangend drankje komt. We zijn ondertussen allemaal wel toe aan een volgende ronde. Marty drinkt cola en hup, als hij net het glas gevuld heeft, zwaai ik per ongeluk bij een sterk verhaal zijn glas om. Oeps. Weer wachten op een doekje. Geen vervangend drankje. Dus proberen we voor iedereen maar weer een rondje te bestellen. En dan… hahaha…..ze komt op ons af en wijst met een vinger naar mij. JIJ krijgt hier GEEN bier meer. Met een vinger wijst ze richting mij. Met duidelijke woorden, en nog duidelijker gelaatsuitdrukking maakt ze duidelijk dat ze mij verantwoordelijk acht dat ik 2 drankjes heb omgegooid en ze tolereert geen drankverspilling. De mannen vallen eerst allemaal stil, en dan zegt Jan resoluut, dan gaan we. Maar we staan nog niet buiten of ze lachen zich dubbel om het voorval. Om even bij te komen, schuiven we nog voor een laatste drankje aan bij de hotelbar en dan is het ook goed geweest.

Voor de thuisblijvers, om een beeld te krijgen waar wij zijn. De bovenstaande foto is van een vorig jaar. In het midden zie je een groot gebouw staan, dit het het Giant Centre, het stadion van het American football team de Giants. Eromheen de kramen, dit jaar zo’n 7000 handelaren. De ring eromheen, goed te zien langs de snelweg, zie je auto’s staan die te koop worden aangeboden – vorig jaar waren dat er 1000 stuks, dit jaar zijn het minder auto’s. Aan de linkerzijde van de snelweg is allemaal parkeerplaats en de auto’s tussen de bomen, onderaan de foto zijn ook parkeerplaatsen. In 4 dagen komen hier 2 miljoen mensen! Ja, dit zijn aantallen om te weten dat dit de plek is om naar toe te moeten als auto’s je hobby is.  

Woensdag 5 oktober 2011; Hershey, here we come!

Stralend mooi weer. Een heerlijke temperatuur. Korte broeken, T-shirts, caps en zonnebrillen is wat we vandaag nodig hebben. En goede wandelschoenen. Nadat we zijn afgezet en Marty ons wegwijs maakt aan de hand van het programma boek met de plattegronden, hebben we de hele dag de tijd om te kijken. En dat blijkt na de 1e dag naar meer te smaken. Dat horen we al tijdens de lunch waar een ieder – vrijblijvend – kon aanschuiven. Iedereen was er om van elkaar te horen hoe  de eerste uren waren verlopen. Sommigen hadden al een auto op het oog om over te onderhandelen. Marty en Gerard – de Hershey experts sinds 1996 – gingen mee en wat denk je?! Aan het einde van de middag horen we dat Yvonne een Ford Bronco uit 1979 heeft gekocht. Gerard had de auto geinspecteerd op technische mankementen – zover het zo te zien is – en nadat ze van de prijs nog 25% (!!) hadden afgekregen, kreeg Yvonne de sleutels. Ondertussen zijn ze naar de notaris geweest, de bank en de verscheper. Dan is het toch wel ideaal als je hier rondloopt, en de hulp van Marty en Gerard kunt gebruiken om zo’n deal te maken en alles goed te regelen. Haar aankoop is een goed uitziende stevige auto waar vlot 6 mensen in kunnen en ook nog een laadruimte van een meter diep heeft. Kleuren creme wit met rood, bekleding rood. De trend is gezet, het ‘eerste schaap is over de dam’, wie volgt? Want er is uit de groep meer belangstelling. Wordt morgen vervolgd..

  En wat was er nog meer te beleven. Er zijn zo’n 7000 stalletjes waar je van alles wat met auto’s te maken heeft kunt vinden. Langs het enorme terrein loopt een rondweg en daar staan de auto’s die te koop staan aangeboden. En er is nog veel meer. En met het fantastich mooie weer maakt het tot een feest!

Bij het hotel frissen we ons op en hebben we de gelegenheid even rustig aan te doen. Nou ja rustig, dat wordt voor een paar naar de Walmart voor wat boodschappen, de mannen nemen de dag door en proeven dan ook even of het bier net zo goed smaakt als gisteren en ik heb even de tijd om een stukje verslag te typen.

Wil je als thuislezer trouwens de groeten doen aan je familie, collega of ons gewoon veel plezier wensen. Dan kun je je reactie in het gastenboek plaatsen.

Bekijk hier de foto’s.

Donderdag 6 oktober 2011

Vandaag was een herhaling van gisteren. Stralend mooi weer, nog meer auto’s die te koop worden aangeboden en….er gaat nog een auto naar Nederland toe. Jan heeft een Porsche Targa S – bijna 200 PK - gevonden die hem zozeer aanstaat dat deze mee naar Nederland gaat.

De ochtend begint met een bezoek aan de Harley Davidson dealer. Sjeff koopt daar een hele mooie jas en nog wat spullen. Cleem wil graag nog een paar foto’s bij de Truck Stop en dan weer op naar Hershey.

Gelukkig staat de Porsche er nog. De auto is rijdend naar Hershey gebracht, maar het is niet de bedoeling dat het rijdend weer vertrekt. Er is dus nog wel iets te handelen. En dan begint de drukte van het regelen van het papierwerk. Maar het geluk van de aankoop maakt dit het allemaal wel waard. Marty helpt hierbij, want ook hij vind het leuk dat tijdens deze Hershey reis er zelfs twee auto’s mee naar Nederland gaan.

De dames hebben ook een prima ochtend. Hershey heeft de naam te danken aan de Hershey kisses. De chocolade fabriek die sinds het einde van 1800 al chocolade maakt. De oude fabriek is een attractie geworden waar je het productieproces kunt bekijken op een attractieve manier. We zitten in een karretje over een spoorlijn wat langs de verschillende stadia gaat. Tussendoor staan er telkens drie dames (koeien) een vrolijk deuntje te zingen. Hershey maakt niet alleen de Hershey kisses, maar ook de Tiktak en Whoppers komen uit deze fabriek.

Na de fabriekstour komen we (uiteraard) in een enorme souvenirwinkel. Van T-shirts tot gevulde blikjes met chocolade, sleutelhangers in allerei soorten en nog meer merchandise. Echt op zijn Amerikaans om een merk op allerlei manieren te presenteren en zo een schare fans te amuseren. Het mandje raakt al voller en handiger is het  winkelwagentje. We drinken nog een heerlijke kop chocolade melk (met slagroom) en een met witte chocoladeroom gevulde chocolade beker. Mmmmm, we slaan de lunch spontaan over na deze lekkernij.

De anderen ontmoeten we weer op de afgesproken plek. De middag vullen we weer met de talloze kramen en een ronde Car Corral. Wat een auto’s ! Ik maak een hele serie foto’s, totdat de batterij begint te piepen.

Op de terugweg naar het hotel bespreken we de vrijdag. Wie wil wat doen. We hebben een alternatief programma en zo zijn er ook nog wat wensen om te vervullen. Dat zal een gevulde dag worden.

Na het diner wat vandaag bij de Italiaan is, gaan we naar nog voor een borrel de hotelkroeg in. We zitten met elkaar gezellig te praten. Cleem is een clown gevuld met verhalen. Op aanraden van de Whisky drinkers neem ik ook zo’n borrel. Sinds gisteren verkouden en vandaag nog telkens lopen proesten. Ben benieuwd of het na een goede nachtrust ook echt beter gaat.

Vrijdag 7 oktober 2011

De grootste classic cars - Hershey fans gaan opnieuw naar Hershey. De andere auto rijdt naar de Amish boerderij waar we ook een buggy rit maken. In deze omgeving leven, wonen en werken er zo’n 30.000 Amish mensen. Het gebied is opgedeeld in regio’s, en weer kleinere gebieden. Deze zijn waarschijnlijk zo groot dat een kind op de step naar zijn schooltje kan. Er zijn dan ook zo’n 200 schooltjes, bestaande uit 1 klas van groep 1 t/m groep 8. Daarna kom je thuis aan het werk. Zo zijn niet voor vervolgonderwijs omdat je daar wel eens te wijs van kan worden en dat heb je voor dit bestaan (juist) niet nodig.

Ze respecteren de Engelsen en zien hun eigen geloof als een eigen gekozen levensstijl. Ze handelen echter wel met Engels sprekenden, omdat ze niet zonder kunnen voor de verdiensten. De boerderij die we zagen heeft geen stroom, maar wel een dieselgenerator omdat de melk gekoeld moet worden. Het melken gebeurt met een vacuumpomp, ook aangedreven met de dieselgenerator. Ze willen onafhankelijk zijn, en stroom gebruiken, is de overtuiging, maakt afhankelijk.

We zien ook de machines waarmee ze werken. Als mede-oprichter van Trekkerskieken heeft dit natuurlijk helemaal mijn interesse. Het is echt interessant om dit eens te zien. We vermoeden dat dit toch al een vooruitstrevende boerderij is, want er worden machines gebruikt, die wij ook thuis gebruiken. Het verschil is dat de machine niet door een aftakas van een trekker aangedreven wordt, maar door een motor die erop bevestigd is. En deze combinatie wordt dan door paarden aangedreven.

We zien twee buren, beide Amish. De een met een balenpers waar de touwtjes automatisch omheen gemaakt worden. De ander heeft een ronde balenpers van John Deere, aangedreven met een los motortje en beide combinaties worden voortgetrokken door muilezels. Zie de foto’s ervan. Ze gaan dus wel degelijk mee met de tijd, maar die trekker, die komt het erf niet op. En als ze er toch een hebben – die dan alleen op het erf gebruikt wordt – dan ziet deze eruit zoals deze IH 1066. Toch vermoed ik dat dit geen toekomst heeft op de lange termijn. Anders zouden ze toch ook nog wel – zoals vroeger – het hooi opgetast worden als een hooimijt om te drogen. En niet met een John Deere balenpers hier op het land rijden.

Misschien levert de akkerbouw wel zo weinig op, dat alle arbeid die de traditionele levensstijl vraagt, niet op te brengen is. En dus noodgedwongen dan maar….

Al met al is het een interessante dag. Het weer is heerlijk om zo over zo’n erf heen te scharrelen. Nadat we terug zijn, duiken we onder het mom ‘even naar het toilet’ de uitgebreide souvenirwinkel in. We rijden op tussendoorweggetjes richting de andere plaats waar we eerder deze week doorheen reden, en eigenlijk wel langer wilden verblijven. Maar eerst een hapje eten. Bij de Amish. Dat staat garant voor goed, netjes en verzorgd. We kiezen alleen voor de soep en saladebar, dat is meer dan voldoende voor ons. En ja hoor, het lukt ons nu nog om te veel te eten. De soepen zijn zo heerlijk, de salades zo talrijk en je kunt ook nog wafels maken met 6 verschillende soorten boter erbij.

In het dorpje strijk ik op een bankje neer met een gevulde accu van de laptop. Ondertussen worden er dorpswandelingen gemaakt, terrasjes geproefd en zijn Yvonne en Gerard zich in de Outlet zich aan het uitleven. Nadat hij ons na 2 uur heeft opgepikt, gaat de rest ook naar de Outlet. Maar dit is dan een echte outlet. Niet de verkapte verkoop maar een merkshirt voor 13 dollar, een merkhorloge voor 30 dollar en een Samsonite koffer voor inderdaad een prikkie. Je raad het al, niet iedereen was op tijd terug bij het afgesproken punt. En ook had niemand al trek om wat te eten. Dus reden we in de avond terug en schoven direct aan in de hotelbar.

Zaterdag 8 oktober 2011

Om half negen rijden we weg voor de Car Corral van Hershey. Hier worden alle auto’s gekeurd en ding je mee naar de eerste prijs voor mooiste klassieker. Het is wederom een feest. Joop – die door zijn vrouw is opgegeven voor deze reis – is na 4 volle dagen Hershey nog niet uitgekeken, en ook vandaag was weer een geweldige dag zei hij in de auto, terug op weg naar ons hotel.

Op het showfield staan zo’n 1000 (!!) auto’s op categorie. Overigens zijn in Hershey alleen maar klassiekers. Geen opgevoerde auto’s, een enkele hotrod en geen hedendaagse auto’s. De gemiddelde leeftijd is dan ook richting de 60 jaar, waar de jongsten schat ik rond de 40 zijn. Aan het einde van de showmorgen, rijden de auto’s weer weg.  Een bonte mengeling van oud en ouder, van zwarte lak, tot kleurige sixties auto’s. Van langzaam tot snel, van een open rijtuig tot gesloten auto’s. Rini en Cleem hadden al tijdens de kennismaking gezegd dat deze morgen voor hun de mooiste morgen zou worden. ‘s Avonds met het diner gaven ze ook aan dat dit inderdaad echt mooi was. Rini is al drie keer eerder in Hershey geweest en ook nu is hij tevreden wat er weer te zien was. 

We eten bij de truckstop. Deze plek is een kruispunt waar vrachtwagens elkaars lading overnemen. Houd je van vrachtwagens, dan heb je hier een dag nodig om het te bekijken. Wij hebben deze plek deze week een aantal keren bezocht voor een fotoshoot, van de wisselende collectie af- en aanrijdende combinaties. Het eten blijkt goed te zijn en inderdaad, het laat ons goed smaken.

Marty heeft nog een uitgaansgelegenheid in petto. Een dancing, waar je ook buiten op het terras rond vuurkorven kunt zitten. Een live band laat je oren suizen, maar het is er erg leuk. Een bonte mengeling van cocktailjurkjes, oversized Amerikanen, bier in een emmer, jong en oud wat hier rond loopt. Natuurlijk wordt het weer later dan we eerst van plan waren. We ontmoeten nog Nederlanders die ook op Hershey waren. Ze gaan morgen terug en wilden nog wel even de benen bewegen. Super gezellig zo als je met een groepje bent.

Zondag 9 oktober 2011

Onze voorlaatste dag die we in Amerika zijn hebben we weer het geluk van prachtig weer. Op de parkeerplaats is er van de Hudson club een kofferbak verkoop. Het zijn auto onderdelen. Dat hebben we niet nodig, dus vertrekken op het afgesproken tijdstip. Onderweg zijn we nog wat brandstof nodig en een bakkie koffie smaakt ons na het uurtje rijden ook wel. Als we bij het tankstation staan, blijkt dat de buurman een tuinverkoop heeft. Meerderen van ons houden er allerlei bijzonder hobby’s op na, en een halfuurtje is de aankoop een bijou doosjes (wat diverse sieraden bevat) – voor 1 dollar, een doosje met casettebandjes (voor de oldtimer van Jan, die alleen casettebandjes draait), singles voor de jukebox en nog meer ‘prullaria’.

De koffie is ondertussen al op als we weer in de auto stappen op weg naar Gettysburg. We zien daar de film en zien een cyclorama. Wat indrukwekkend! De film van Noord en Zuid kan ik me wel herinneren, maar was meer in de leeftijd om op Patrick Swayze te letten dan het verhaal van de film. De slag van Gettysburg heeft onnoemlijk veel slachtoffers gekost, het heeft opgeleverd dat er geen slavernij meer was en dat de staten van Amerika na de oorlog weer verenigd waren. Hier is zo veel te zien, dat we na het bezoek een goede indruk ervan hebben om nog eens terug te komen. 

We hebben nog een bezoek op het programma staan. De stoomtrein van   Strasburg. Daar is ook een museum met het onderwerp treinen en stoom. Het weer is nog altijd aanhoudend mooi. We zitten lekker op de bankjes en likken aan een flinke ijsco. De wagons zijn fantastisch mooi gerestaureerd. De details bijzonder, zo kun je de zitbank draaien in de richting waarheen je reist. De locomotief gaat zelf voor of achter de trein, waarna je het bankje kan kantelen naar een andere positie. Vernuftig.

Aan het begin van de avond rijden we terug naar ons hotel voor de laatste nacht in de USA. We eten nog lekker bij een buffetrestaurant. ‘s Avonds nog een laatste keer de kroeg in. Niet om door te zakken maar al even terug te kijken. De reis is super verlopen. Het was de vuurdoop van een nieuwe samenwerking en die is goed verlopen. En dat is eenvoudig uitgedrukt, want een reis organiseren – al was de groep niet groot – het werk moet ervoor gebeuren. Ieder heeft eigen ideeen hoe je dat doet, hoe je dat vorm geeft, invulling geeft, en dat dit zo vlekkeloos is verlopen. Proost! Dit smaakt naar meer! En de reacties van de deelnemers te horen, dan zijn de eerste belangstellenden voor een vervolg met nieuwe bestemmingen bekend.

Maandag 10 oktober 2011

De bascule gaat van kamer naar kamer. Is de koffer niet te zwaar? Sjef trekt zijn nieuwe (loodzware) motorjack van Harley Davidson aan om kilo’s te sparen. Ton en Tine hebben een koffer bijgekocht. In de auto wordt het passen en meten met de extra tassen en koffers. Ach, we hoeven alleen de rit naar het vliegveld te maken. Onderweg drinken we nog een heerlijk Starbucks koffie. Ook schuiven we nog een laatste keer bij een buffetmaaltijd aan, en dan ...de auto blijkt 2000 km meer op te teller te hebben staan als we hem (schadevrij) weer inleveren. De shuttle brengt ons naar het vliegveld en na het inchecken gaan we naar de gate. Het vliegtuig heeft iets vertrekvertraging maar komt nagenoeg op tijd aan in Nederland. En het weer....regen! hahaha, wat hebben wij het dan goed gehad met onze gebruinde koppies halen we de bagage van de band. We drinken samen een kop koffie (van Starbucks) en nadat we elkaar hartelijk hebben bedankt gaan we naar huis. 

De reis naar Hershey 2011 was de eerste van een samenwerking van het Hershey Go Team, bestaande uit Marty Kamphuis (Hershey ervaring sinds 1996), Gerard Peters (Hershey ervaring sinds 2001) en Trekkerskieken - Anne-Marie Meijer (organisatie ervaring van bijna 50 internationale groepsreizen sinds 2003).

We bedanken de thuisblijvers voor leuke reakties in het gastenboek en het dagelijks meelezen met het reisverslag.

BEKIJK HIER DE 151 FOTO’S

.